Onbedoelde date

Jerry was een echte zakenman. Strak in het pak, een telefoon aan zijn oor geplakt, laptop altijd bij de hand en een uitstraling alsof hij de koningin nog een krultang zou kunnen verkopen. Zo heb ik hem dan ook leren kennen.

Op het centraal station stond een soort lopende band kapperszaak. Engels pratende vrouwen vielen voorbijgangers lastig met hun super-power-krultang en zo nu en dan namen er een stel pubers plaats op de daarvoor bestemde krukken. Met uitbundige bewegingen en veel dure haarproducten werd er een kapsel gecreëerd dat je in geen miljoen jaar meer thuis na zou kunnen bootsen. Nog wat laatste handelingen van de verkoopster voordat zij zo’n 120 euro in beslag zou nemen en de meisjes met een stijltang, waarschijnlijk voor 3 euro uit China gehaald, naar huis stuurde.

Stomverbaasd bleef ik zo’n ruime 10 minuten staan kijken en zag de ene na de andere puber naar huis gaan met een roze tasje. Net toen ik mij omdraaide om aanstalten te maken naar de bussen te gaan, kwam Jerry aanlopen. Met grote passen liep hij bepakt en bezakt door de mensenmassa. Al telefonerend probeerde hij te onthouden wat er allemaal tegen hem gezegd werd en zag zo de helft van mijn lichaam niet waardoor hij er vol tegenaan liep. Met een handgebaar bood hij zijn excuses aan en liep snel door. Wrijvend over mijn schouder merkte ik dat Jerry zijn portemonnee had laten vallen. Ik baande mij een weg door de meute, in de hoop hem ergens nog te zien. Er werd nog eens flink tegen mijn schouder aangebeukt en voor ik er erg in had, liep ik het station uit en stond ik buiten in de winkelstraten. Ik gaf het nog een laatste poging en keek wild om mij heen. Daar! Jerry zat op een terrasje met zijn laptop voor zich, nog steeds aan de telefoon. Hij herkende mij toen ik naar hem toe liep en gebaarde dat ik stil moest zijn. Waarschijnlijk een belangrijk telefoontje. Enkele minuten stond ik naast hem voordat ik besloot plaats te nemen op de lege stoel aan het tafeltje. Naast mij zag ik wat meisjes met een roze tas en giebelde even. Nadat ik wat drinken besteld had was Jerry eindelijk klaar met bellen. “Wauw, jij doet een hoop moeite voor me,” zei hij met een knipoog. “En je hebt geluk, ik ben nog vrijgezel”. Verbaasd keek ik hem aan en het duurde even voordat ik besefte dat hij een verkeerd beeld voor ogen had. “Nee, je portemonnee,” zei ik klungelig. “Oh, jij bent meer dat Golddigger-type? Ook goed, zoals je ziet heb ik mijn zaakjes wel op orde,” zei hij al slingerend met een Audi sleutelhanger. Hier kon ik helaas mijn lach niet meer inhouden. “Toen je net tegen me aanbotste heb je je portemonnee laten vallen”. Ik pakte het zware ding erbij en legde het naast zijn telefoon neer op tafel. Ik kon aan zijn gezichtsuitdrukking zien dat dat niet was waar hij op hoopte. In een grote slok dronk ik de rest van mijn Cola op en draaide me om. “Kunnen we deze date niet een keer overdoen?” zei Jerry op een coole manier. Nee, ik wist vanaf het moment bij de krultangen al dat hij niet de man was voor mij. Dat zelfs de vogels uit mijn tuin me herinneren zouden aan zijn beltoon.