Beste Marianne,
Je vroeg me of je als vrouw nu wel of niet het initiatief kan nemen om contact te leggen met een man, of dat het belangrijk is dat de man de eerste stap zet. Ik vind dat een goede vraag, ik denk dat er meer vrouwen zijn die daarmee worstelen! Ook al omdat gevoel en verstand het onderling daarover niet altijd met elkaar eens zijn…
Degenen die vinden dat de man de eerste stap moet zetten noemen daarbij twee redenen. De eerste is “omdat het nu eenmaal zo hoort”, de tweede dat mannen horen te jagen, dat een vrouw veroverd moet worden. Hebben deze mensen gelijk? Een beetje wel. Het is niet zo slim om je aan de voeten van de ander te werpen, als een man helemaal geen moeite voor een vrouw hoeft te doen, gaat de spanning er vanaf. En voor een liefdesrelatie heb je dat spannende toch een beetje nodig. Je wilt immers een relatie met zowel vertrouwen en vriendschap, als met passie en hartstocht…
Maar toch ligt het niet zo simpel. Een dame die al meer dan 30 jaar gelukkig getrouwd is vertelde me: “Vroeger moest je als meisje wachten tot de man naar je toe kwam. Maar die jongens die bleven maar een beetje bij elkaar hangen, daar ging niets van uit. Dus ging je hard aan het werk met je ogen, verlegen glimlachend wegkijken als hij keek en hem dan weer snel aankijken. Het was een spel, hard werken, net zo lang tot hij naar je toe kwam. Tegenwoordig hebben de vrouwen het een stuk makkelijker, tegenwoordig mag je als vrouw gewoon initiatief nemen en op zo’n man afstappen”.
Enerzijds klopt het wat ze zegt: initiatief door de vrouw wordt geaccepteerd en zelfs gewaardeerd, veel mannen vinden het wel makkelijk. Maar anderzijds is het daarmee niet persé makkelijker geworden. Want te veel initiatief wordt niet op prijs gesteld en kan het proces van de kennismaking verstoren. Een beetje mysterieus moet je als vrouw blijven als je wil dat een man echt gek op je wordt. Dat is een psychologisch proces. Dus zo gemakkelijk is dat helemaal niet!
Mijn advies is daarom: als vrouw mag je gerust initiatief nemen en de man laten merken dat je contact wil. Maar dring je zelf niet op, hij mag bij de volgende stap best wat moeite voor je doen. Zonder spelletjes of gemanipuleer, want dat gedoe is niet echt een basis voor een goede relatie. Ofwel: hem als eerste bellen is prima, bij het afscheid zeggen “Ik vind je leuk” is oké, hem vervolgens drie keer in een week bellen niet.
Ik hoop dat ik je vraag hiermee voldoende heb beantwoord. Kun je hier wat mee? Als andere lezers willen reageren, graag!
